Posted by: สิงห์ขาว | สิงหาคม 9, 2011

“แม่” ในทัศนะของพระพรหมมังคลาจารย์ (๑) (ปัญญานันทภิกขุ)

แม่  ในทัศนะของพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ)

โดย พระปัญญานันทมุนี เจ้าอาวาสวัดปัญญานันทาราม

 หลวงพ่อปัญญานันทะ ได้เทศน์ให้เหล่าพุทธศาสนิกชนฟังเกี่ยวกับ “พระคุณแม่” ในหลายๆ ครั้ง ท่านได้ให้ทัศนะถึงความเป็นแม่ในสตรีเพศว่า

 “ผู้หญิงเมื่อแต่งงานแล้ว ก็อยากจะเป็นแม่ด้วยกันทั้งนั้น ถ้ามีโอกาสจะเป็น ก็มักจะวิ่งเต้นขวนขวาย เขาบอกว่าหลวงพ่อที่ไหนศักดิ์สิทธิ์ หรือมีอะไรศักด์สิทธิ์ ก็มักจะไปกราบไหว้ เพื่อขอให้มีลูกกับเขาบ้าง อันนี้แสดงว่าน้ำใจของสตรี เมื่อแต่งงานแล้วก็อยากเป็นแม่ต่อไป”

 “ทำไมท่านจึงอยากเป็นแม่ เพราะว่าเมื่อไม่มีลูก ก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้ใคร เด็กเป็นความหวังของครอบครัว เป็นอนาคตของวงศ์สกุล เพราะฉะนั้นครอบครัวใดมีบุตร มีธิดา ก็สบายใจ สบายใจว่าทรัพย์ที่เราหาไว้ได้นั้นไม่ไปไหน จะตกแก่ทายาทของเรา เมื่อเราแก่ชราลงไปจะมีคนเลี้ยงดูเรา ให้ความสุข ความสบายแก่เรา เผื่อเราตายลูกจะได้ทำบุญให้แก่เรา อันนี้เป็นความปรารถนาของมารดาทั่วๆ ไป”

ความรักของแม่

 
 “แม่กับลูก ลูกจะเป็นอะไรก็ตาม แม่ยังคอยสอน คอยเตือนอยู่ เหมือนกับว่าลูกนี่ยังเป็นเด็กน้อย ๆ อาตมานี่เป็นนักเทศน์นักสอน เที่ยวสอนคนทั่วบ้านทั่วเมือง  เมื่อสมัยคุณแม่ยังมีชีวิตอยู่ กลับไปบ้านทีไร พูดทุกที สอนทุกที เตือนทุกครั้ง ท่านเตือนว่า อย่าประมาท….คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ ไปไหนต้องระมัดระวัง อาหารการกินต้องระวัง บางทีเขาอาจไม่ชอบเราก็ได้ จึงต้องระมัดระวัง แม้เงินทองท่านก็เตือนว่า ได้เงินได้ทองมาแล้วใช้ให้เป็นประโยชน์ อย่าเอาไปใช้จ่ายในทางเหลวไหล”

“จำได้ว่าคราวหนึ่ง ไปเทศน์ที่เมืองพัทลุง สมัยนั้นเงินมันแพง เขาติดกัณฑ์เทศน์ยี่สิบบาท นี่ถือว่ามากเต็มที่แล้ว ปกติไปเทศน์ได้บาท สองบาท ห้าบาทอย่างสูง คราวนี้เขาติดตั้งยี่สิบบาท พอเทศน์จบแล้ว คุณแม่ไปพบที่กุฏิ คุณแม่ถามว่า วันนี้เทศน์ได้ตั้งยี่สิบบาท เอาไปไหน ก็บอกว่า เอาไปใช้จ่ายอะไรต่ออะไร ท่านก็บอกว่า ควรจะถวายวัดสักสิบห้าบาท เอาไปใช้สักห้าบาทก็พอแล้ว เพราะว่าทางวัดเขาใช้จ่าย ต้อนรับแขกเหรื่อไปมากในวันนี้ ให้ทำบุญไปเสียสักสิบห้าบาท”
 

“อาตมาได้ฟังแล้วมันตื้นตันใจ  ตื้นตันว่า คุณแม่นี่ ท่านรักเรา  ท่านหวังดีต่อเรา  ยังตามมาสอนมาเตือน เวลานั้นอายุมันยังไม่แก่ขนาดนี้หรอก  เพียงสามสิบ  หรือยี่สิบเจ็ดอะไรอย่างนั้นแหละ  เมื่อคุณแม่มาเตือนอย่างนั้นก็ต้องปฏิบัติตาม  เอาเงินไปถวายสมภาร  บอกว่าทำบุญกับวัดสักสิบห้าบาท  ท่านถามว่า  ทำไมไม่เอาไปใช้ ไปเรียนหนังสือ  จะได้ซื้อหนังสือ หนังหา เลยเล่าให้ท่านฟัง ว่าแม่มาสอน เมื่อตะกี้นี้  บอกว่าให้ทำบุญสักสิบห้าบาท เอาไปใช้สักห้าบาทก็พอแล้ว  ท่านสมภารท่านฟังยิ้ม ๆ ท่านยิ้ม…..คงนึกในใจว่า   เอ! แม่ท่านปัญญานี่สำคัญ  มาสอนมาเตือนลูก

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: