Posted by: สิงห์ขาว | พฤษภาคม 15, 2011

ข้อคิดวิสาขบูชา 2

ข้อคิดวิสาขบูชา โดย พุทธทาสภิกขุ

ในคาบสมัยแห่ง“วิสาขบูชา” เราพากันระลึกถึงท่านผู้หนึ่ง
ซึ่งเป็นผู้จุดประทีปส่องโลกวิญญาณของหมู่สัตว์ พระหัตถ์ของท่านกวักเรียกว่า
“ท่านจงมาทางนี้ มาเสียจากการหลงอยู่ในความเป็นทาสของตัณหาอันเร่าร้อน”.
วิญญาณดวงใด เหลียวดูตนเองแล้วสำนึกได้ถึงการที่ตนถูกแผดเผาอยู่จริง ก็ออกวิ่งตามพระองค์ไป.
โดยทำนองนี้ไม่นานนัก บุคคลที่โลกเรียกกันว่า“เป็นพระอรหันต์” ก็มีพอที่จะจับกลุ่มกันเป็นกลุ่มใหญ่ในโลก เพื่อรับช่วงการส่องประทีปให้แก่สัตวโลก แทนพระองค์สืบไปโดยแพร่หลาย.
แต่แสงสว่างอันนั้นไม่มีประโยชน์อะไร แก่กิ้งกือและไส้เดือน.
ไส้เดือนยังคงเป็นไส้เดือน กิ้งกือยังคงเป็นกิ้งกือ.
แต่สัตว์อาชาไนยเหล่าอื่น ได้รับประโยชน์จากแสงสว่างอันนั้นยิ่งนัก.
สัตว์ที่รองลงมา ก็ยังได้รับประโยชน์ตามควร,
แสงสว่างของพระองค์ไม่เป็นหมัน, และสัตว์ผู้มีฝ้าที่นัยน์ตาแต่เพียงบางๆ ก็ยังมีอยู่ในโลกสืบมาจนกระทั่งบัดนี้.
เราต้อนรับ วันเพ็ญวิสาขะ นี้ โดยฐานะเป็นวันแห่งแสงสว่าง.

พุทธทาสภิกขุ – วิสาขบูชา ๒๔๘๖
จาก ปัญญาสาส์น
ของขวัญชีวิตจากวัดปัญญานันทาราม
ปีที่ ๙ ฉบับที่ ๔๑ ม.ค. – มิ.ย. ๒๕๔๘
สาระธรรม สร้างสรรค์ปัญญา นำพาชีวิต
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: